"Jak to (z)leciało " Już z Warszawy dostarczono posłów...

"Jak to (z)leciało "
Już z Warszawy dostarczono
posłów komplet-zacnych osób
Cała grupa jest przejęta
Na wyborców znajdą sposób
-Jak tu wygryżć prezydenta
-Jak tu wygryżć prezydenta

Jest też grupka kandydatów
Swoje słowa wnet wyważa
Sprawa jest dziś niepojęta
Całe gremium wciąż powtarza
-Jak tu wygryżć prezydenta
-Jak tu wygryżć prezydenta

Jakiś lotnik czy też pilot
Co się wzbijał ponad chmury
Dla wyborców to zachęta
Nagle walną z grubej rury
-Jak tu wygryżć prezydenta
-Jak tu wygryżć prezydenta

Pewna radna w telewizji
Choć pozory pewne stwarza
Dużo mówi,jest zajęta
I jak mantrę wciąż powtarza
-Jak tu wygryżć prezydenta
-Jak tu wygryżć prezydenta

cyklista

17:51, 29 października 2010

tak 0 50%

nie 0 50%

3 komentarze

+ skomentuj

Johan • 15 lat temu

Mickiewicz Adam

Tchórz na wyborach

Po owej porażce zwierząt
Wszczął się w ich armiji nierząd.
Zwołana wojenna rada,
Z rady zwada.
Każdy każdemu się żali,
Każdy przed każdym się chwali
I każdy winę na każdego wali,
Tchórzowi tylko wszyscy pokój dali.
Obywatel tchórz w rządzie nie zasiadał,
Ani wojskowo nie służył,
Więc w politycznym życiu się nie zużył.
Ufny w niepokalaną swą przeszłość, tak gadał
"Obywatele, czas jest przystąpić do kwestii:
Czemu przypiszem klęski tej kampanii?
Czy że na wodza brak nam zdolnej bestii?
Nie! ale my ulegli przesądów tyranii.
Grzesznym przodków obyczajem
Nie tym buławę oddajem,
Których zasługa i talent wyniosą,
Ale tylko mamy w cenie:
Ci - drapieżne urodzenie,
Tamci - rogate znaczenie,
A owi socyjalne tłuste położenie.
Otóż dowódcy nasi, przypatrzcie się, kto są:
Lew prezes, istny pańskich ideał nałogów.
Radca żubr, już dziad, ledwie goni resztką rogów.
Niedźwiedź mruk, niech no stanie przed wojskiem, co powie?
Z lamparta byłoby coś, ale mu pstro w głowie.
Że pułkownik wilk sławny, toć tylko z rabunków
I z procesu, co zrobił owemu jagniątku.
A o kwatermistrzu lisie
Lepiej przemilczeć, zda mi się,
Niźli zazierać do jego rachunków:
Sam się nie tai, że skory do wziątku.
Pominiemy odyńca; pan ten tylko pragnie
Skarbić żołędzie i spoczywać w bagnie,
Przywykłszy doń niż do marsowego kurzu.
Co się tyczy osła, ten był i jest błaznem."-
Gdy tchórz tak gadał, rada, wrąc entuzjazmem,
Gotowa za krasomówstwo,
Dać mu naczelne wodzostwo.
Odezwała się nagle w jeden głos "Żyj Tchórzu!"
On, stropiony tym krzykiem wśród perory,
Zmieszał się, owszem dał czuć najwyraźniej,
Że był w gwałtownej bojaźni.
Dopieroż rozruch: "Precz z nim! fe, tchórz, a do nory!"
Szczęściem tuż była; wskroś sarkań i śmiechu
Wpadł w nie i rył bez oddechu.
Aż gdy na sążeń czuł się pod podwórzem,
Rzekł do siebie z ironią czystego sumienia:
"Ot, proszę, co też to jest przesąd urodzenia,
Obrano by mnie wodzem, żebym nie był tchórzem."Po owej porażce zwierząt
Wszczął się w ich armiji nierząd.
Zwołana wojenna rada,
Z rady zwada.
Każdy każdemu się żali,
Każdy przed każdym się chwali
I każdy winę na każdego wali,
Tchórzowi tylko wszyscy pokój dali.
Obywatel tchórz w rządzie nie zasiadał,
Ani wojskowo nie służył,
Więc w politycznym życiu się nie zużył.
Ufny w niepokalaną swą przeszłość, tak gadał
"Obywatele, czas jest przystąpić do kwestii:
Czemu przypiszę klęski tej kampanii?
Czy że na wodza brak nam zdolnej bestii?
Nie! ale my ulegli przesądów tyranii.
Grzesznym przodków obyczajem
Nie tym buławę oddaję,
Których zasługa i talent wyniosą,
Ale tylko mamy w cenie:
Ci - drapieżne urodzenie,
Tamci - rogate znaczenie,
A owi socjalne tłuste położenie.
Otóż dowódcy nasi, przypatrzcie się, kto są:
Lew prezes, istny pańskich ideał nałogów.
Radca żubr, już dziad, ledwie goni resztką rogów.
Niedźwiedź mruk, niech no stanie przed wojskiem, co powie?
Z lamparta byłoby coś, ale mu pstro w głowie.
Że pułkownik wilk sławny, toć tylko z rabunków
I z procesu, co zrobił owemu jagniątku.
A o kwatermistrzu lisie
Lepiej przemilczeć, zda mi się,
Niźli zazierać do jego rachunków:
Sam się nie tai, że skory do wziątku.
Pominiemy odyńca; pan ten tylko pragnie
Skarbić żołędzie i spoczywać w bagnie,
Przywyknąwszy doń niż do marsowego kurzu.
Co się tyczy osła, ten był i jest błaznem."-
Gdy tchórz tak gadał, rada, wrąc entuzjazmem,
Gotowa za krasomówstwo,
Dać mu naczelne wodzostwo.
Odezwała się nagle w jeden głos "Żyj Tchórzu!"
On, stropiony tym krzykiem wśród perory,
Zmieszał się, owszem dał czuć najwyraźniej,
Że był w gwałtownej bojaźni.
Dopieroż rozruch: "Precz z nim! fe, tchórz, a do nory!"
Szczęściem tuż była; wskroś sarkań i śmiechu
Wpadł w nie i rył bez oddechu.
Aż gdy na sążeń czuł się pod podwórzem,
Rzekł do siebie z ironią czystego sumienia:
"Ot, proszę, co też to jest przesąd urodzenia,
Obrano by mnie wodzem, żebym nie był tchórzem."

1 0

odpowiedz

ID:19870

pokaż wpis

cyklista • 15 lat temu

"Aby zamknąć wierszyk pointą
Wszystkim chamsko tu podpowiem
Aby nie dać się wyr...ć
Musi grać orkiestra dęta
Wszyscy muszą równo dmuchać
-Jak tu wygryżć prezydenta...
-Jak tu wygryżć prezydenta..."

1 0

odpowiedz

ID:19881

pokaż wpis

Johan • 15 lat temu

Cyklisto -drogi kolego, jeszcze jeden wiersz
Ballada łowiecka

Już od początku maja roku pamiętnego
czai się Wielki Łowczy na zwierza grubego.
Skoro bliskie mu każde jest stworzenie Boże,
pragnie w dworku mieć skórę, łeb albo poroże.
W tym zapale łowiecka go wspiera nagonka,
same autorytety, fani wujka Bronka.
Lecz co robić, gdy Wisła wylała i Odra,
czyli sezon łowiecki jest tylko na bobra?
Zdałoby się większego coś. Może wśród błota
objawi się krokodyl albo hipopotam?
Tygrys, bawół, pantera...? Już żywił nadzieje,
że wyjdą mu przed lufę, gdy zoo zaleje.
Lecz na nic bystre oko, wąs i sprawna fuzja.
Gdy niedźwiedzia nie wolno -
bo to dziś aluzja.
Miedwiedź wszak przyjacielem wszelkiego Polactwa,
Żubra broni Cimoszko...
Więc może coś z ptactwa?
Na bezrybiu rak ryba, zatem świetna pora,
aby do swych trofeów doliczyć Kaczora...
Jest... Szybko! Z dubeltówki rozlega się palba.
Ustrzelił.
Rykoszetem.
Kaczora...?
...Donalda!

Marcin Wolski