Projekt przeznaczony jest dla szerokiego grona odbiorców, bez względu na wiek i na tyle uniwersalny, by jego przekaz przekraczał granice społeczne i kulturowe ( język muzyki i ciała zrozumiały jest pod każdą szerokością geograficzną).

Choreografia wykorzystuje rozmaite techniki tańca współczesnego, od modern jazzu po techniki tańca ulicznego.

Treść zbudowana jest na prostej opowieści o perypetiach młodych ludzi i ich relacjach. Rzecz dzieje się w nocnym Klubie, pełnym życia, gwaru i muzyki, niestety również propozycji które mogą zniszczyć ich przyszłe życie jak np. narkotyki. W głównej bohaterce dochodzi do dynamicznych wpływów pozytywnych i negatywnych energii. Cała ta pozornie banalna historia jest metaforą losu człowieka, jego nieodgadnionego przeznaczenia metafizycznej triady ; Piekła-Czyśćca-Nieba. W tancerzach odnajdziemy walczących pomiędzy dobrem a złem zwykłych, zagubionych ludzi.

Spektakl nie daje żadnych rozwiązań, żadnych konkretnych odpowiedzi na zagadkę ludzkich perypetii, jest otwarty na wszelkie interpretacje . Nie znajdziemy w radykalizowania oglądu, raczej dystans do niego, brak ocen. Wszystko co zostało zrealizowane, w tym projekcie ma duży ładunek emocjonalny, elementy prowokacji, a w konsekwencji końcowego dyskursu.