Zanim kupisz grę komputerową obejrzyj dokładnie opakowanie, zapoznaj się z treścią gry, a w razie wątpliwości zapytaj sprzedawcę czy nie zawiera brutalnych treści i jest odpowiednia do wieku twojego dziecka. Gry komputerowe są atrakcyjną rozrywką. Rzadko nudzą, a często wciągają i angażują gracza. Są tak zaprogramowane by gracz czuł, że ciągle idzie na przód, po porażce próbuje jeszcze raz. Dlatego łatwo o uzależnienie.

Uzależnienie od gier komputerowych można porównać do „elektronicznego LSD”. Podobnie do narkotyków, zaprzestanie uzależniającej aktywności objawia się rozdrażnieniem lub depresją, prowadzi do niekontrolowanej agresji. Osoby uzależnione od gier komputerowych często mają wahania nastrojów, charakteryzuje je apatia i obniżona aktywność lub agresywność i impulsywność. Uzależnieni każdą wolną chwilę spędzają przy grze komputerowej, rezygnują ze spotkań z przyjaciółmi, nauki. Mają trudności w kontaktach z rodziną i rówieśnikami, często wchodzą w konflikty.

Ponadto wiele gier skonstruowanych jest na bazie scenariuszy pełnych przemocy. W wirtualnym świecie dominuje prawo silniejszego; kumulują się agresywne zachowania: strzelaniny, bijatyki, niszczenie, zabijanie, okaleczenie ciała. Gracze wcielają się w terrorystów, złodziei i gangsterów, a przyjaźnie zawierają tylko w imię własnej korzyści.

Psychologowie alarmują, że oddziaływanie gier jest silniejsze niż oglądanie przemocy w telewizji. Jest tak dlatego, że gracz aktywnie uczestniczy w grze komputerowej, sam dokonuje aktów przemocy poprzez bohatera, którym kieruje. Powtarzanie aktów agresji znieczula na przemoc, gracz kojarzy zachowania agresywne z nagrodą. Poprzez dobre zachowania nie można osiągnąć kolejnego etapu, to zło jest nagradzane.

Gry zawierające destrukcję i przemoc wypaczają system moralny. Szczególnie dzieci łatwo zatracają granicę pomiędzy rzeczywistością a fikcją. Grając w agresywne gry stają się bardziej agresywne wobec innych. Pamiętajmy o tym i kontrolujmy zarówno czas spędzany przez dzieci przy komputerze jak i rodzaj zabawy.