Do przejścia Wenus na tle Słońca dochodzi wtedy gdy Wenus w swojej wędrówce po orbicie znajdzie się dokładnie pomiędzy Ziemią a Słońcem. Wszystkie trzy obiekty leżą wtedy praktycznie na jednej linii.

Tegoroczne przejście Wenus na tle tarczy Słońca (tranzyt Wenus) zaczęło się 6 czerwca wraz ze wschodem Słońca (około 4:22). Na tarczy Słońca pojawił się czarny, okrągły dysk, którego średnica w przybliżeniu jest 30 razy mniejsza niż średnica tarczy Słońca. To właśnie planeta Wenus. Podczas gdy Słońce z każdą minutą wznosiło się coraz wyżej nad horyzontem, planeta Wenus zmierzała do krawędzi tarczy Słońca, z którą zetknęła się od środka około godziny 6:37 (astronomowie nazywają ten moment trzecim kontaktem). Od tego momentu tarcza Wenus stopniowo „wychodziła” poza tarczę Słońca. Ostatni kontakt między tarczami Wenus i Słońca (jest to czwarty kontakt) nastąpił około godziny 6:54 i w tym momencie tranzyt Wenus przeszedł do historii.

Ze względu na fakt, że tranzyt Wenus był widoczny nisko nad północno-wschodnim horyzontem pokazy były prowadzone nie tylko z budynków astrobaz, ale również w pobliżu obserwatorium. W Kruszwicy obserwacje prowadzono z Mysiej Wieży, a w Inowrocławiu również z lotniska aeroklubu. W obserwacjach wykorzystywany był różnorodny sprzęt obserwacyjny dostępny w astrobazach, w tym teleskopy przekazane niedawno przez Urząd Marszałkowski w ramach projektu „Regionalne Koła Fizyczne, Matematyczne, Informatyczne, Astronomiczne” (więcej na ten temat tutaj) .

Przejście Wenus na tle Słońca obserwowano w następujących astrobazach: Brodnica, Dobrzyń nad Wisłą, Gniewkowo, Golub-Dobrzyń, Gostycyn, Inowrocław, Jabłonowo Pomorskie, Kruszwica, Radziejów, Rypin, Świecie, Unisław, Zławieś Wielka, Żnin.