Obrzęd święcenia pokarmów rozpowszechnił się na dobre w VIII wieku. W Polsce zwyczaj błogosławienia pokarmów przyjął się w XIV wieku. Dawniej święcenie potraw w Wielką Sobotę odbywało się na dworach szlacheckich, ze względu na to, że poświęcone musiało zostać wszystko, co miało znaleźć się na świątecznym stole. Ponieważ takie święcenie zajmowało zbyt wiele czasu duchownym, wprowadzono zwyczaj święcenia w kościołach.

Obecnie do przystrojonego koszyczka wkładamy baranka - symbol Chrystusa Zmartwychwstałego, malowane jajka, chleb, sól, chrzan, wędliny i wielkanocną babę. Każde z nich ma osobną symbolikę: chleb stanowi pamiątkę cudownego rozmnożenia przez Jezusa chleba i ryb dla słuchających go ludzi nad Jeziorem Galilejskim; mięso ma zapewnić zdrowie oraz dostatek; jajko to symbol odradzającego się życia; sól jest znakiem oczyszczenia, prawdy, lecz także ma za zadanie odpędzać zło; chrzan w symbolice ludowej ma oznaczać siłę, zarówno fizyczną, jak i duchową; ciasto zaś ma symbolizować umiejętności i dążenie do doskonałości.