Najczęściej popełnianym błędem jest niewłaściwe wypełnienie rubryk na stronie 3 wniosku, w sekcji dotyczącej oświadczenia wnioskodawcy. Klienci często zaznaczają odpowiedź „nie” w odniesieniu do informacji „mam przyznane inne świadczenie lub mam złożony wniosek o inne świadczenie i oczekuję na decyzję w tej sprawie”. Taka odpowiedź może skutkować wydaniem decyzji odmawiającej przyznania „renty wdowiej”, ponieważ jednym z warunków jej uzyskania jest posiadanie prawa do co najmniej dwóch świadczeń. W tym pytaniu klient informuje, czy przysługuje mu inne świadczenie, takie jak emerytura, z którego nie korzysta, ponieważ zdecydował się na rentę rodzinną jako korzystniejsze rozwiązanie.

Może się również zdarzyć, że klient ma przyznaną rentę rodzinną, która jest jednak zawieszona, z powodu otrzymywania wyższej emerytury. Jeśli wdowa lub wdowiec ma już ustalone prawo do swojej emerytury lub renty rodzinnej po zmarłym małżonku, ale jedno z tych świadczeń zostało zawieszone, należy zaznaczyć odpowiedź „tak”. Taką samą odpowiedź należy również wybrać w przypadku, gdy wniosek o przyznanie drugiego świadczenia został złożony niedawno, a osoba ta nigdy wcześniej się o nie ubiegała.

W pozycji „mam przyznane inne świadczenie lub mam złożony wniosek o inne świadczenie i oczekuję na decyzję w tej sprawie” klienci często pomijają odpowiedź na pytanie dotyczące zagranicznych instytucji, pozostawiając te pola puste. Wypełnienie formularza ERWD w ten sposób może prowadzić do konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co z kolei wydłuży czas rozpatrywania wniosku o świadczenie. Dlatego warto dokładnie i bez pośpiechu przeanalizować wniosek, aby udzielić właściwych odpowiedzi.

Wypłata świadczeń w zbiegu przysługuje osobie, która ma ustalone prawo do co najmniej dwóch świadczeń emerytalno-rentowych, w tym renty rodzinnej po zmarłym małżonku. Dotychczas mogła ona pobierać jedynie jedno z tych świadczeń – wyższe lub wybrane. Od lipca „renta wdowia” dla uprawnionej osoby to połączenie dwóch świadczeń: 15% własnego świadczenia oraz całej renty rodzinnej, którą otrzymuje wdowiec lub wdowa, lub odwrotnie – 100% swojego świadczenia, na przykład emerytury, oraz 15% renty rodzinnej. Warto podkreślić, że wysokość sumy świadczeń ustalonych w zbiegu, czyli „renty wdowiej”, nie może przekroczyć trzykrotności kwoty najniższej emerytury, czyli obecnie kwoty 5 342,88 zł brutto. W przypadku, gdy suma świadczeń w zbiegu przekroczy trzykrotność najniższej emerytury, świadczenie zostanie pomniejszone o kwotę przekroczenia. Jeśli  natomiast wysokość dotychczas pobieranego świadczenia przekracza trzykrotność najniższej emerytury, prawo do łączenia świadczeń z rentą rodzinną nie przysługuje. W takiej sytuacji ZUS, w odpowiedzi na złożony wniosek, wyda decyzję odmowną.

Samo bycie wdową lub wdowcem nie wystarcza, aby uzyskać prawo do „renty wdowiej”. Należy spełnić kilka warunków:
ukończyć wiek emerytalny (dla kobiet – 60 lat, dla mężczyzn – 65 lat), nabyć prawo do renty rodzinnej nie wcześniej niż 5 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego (kobieta, która owdowiała w wieku co najmniej 55 lat, oraz mężczyzna, który stracił żonę w wieku co najmniej 60 lat), pozostawać we wspólności małżeńskiej do dnia śmierci małżonka, nie zawierać nowego związku małżeńskiego. Kobieta, której mąż zmarł, gdy ona miała 40 czy  50 lat, nie nabędzie prawa do „renty wdowiej”. Z tego świadczenia nie skorzystają także osoby, które obecnie pozostają w związku małżeńskim.